‘Mijn schoonzus deelt foto’s van mijn kinderen online zonder het te vragen’

Mijn schoonzus heeft duizenden volgers op Instagram en deelt bijna alles uit haar leven online. Van vakanties en etentjes tot verjaardagen en familieweekenden: haar volgers krijgen het allemaal te zien. Op zich heb ik daar geen problemen mee. Ze moet natuurlijk zelf weten wat ze deelt. Maar sinds ze ook regelmatig foto’s en filmpjes van mijn kinderen op haar Instagram plaatst, begin ik me steeds ongemakkelijker te voelen.

Vooral omdat ik daar helemaal geen toestemming voor heb gegeven.

Zelf ben ik nauwelijks zichtbaar op sociale media. Ik heb wel Instagram, maar mijn account staat privé en ik plaats zelden iets. Foto’s van mijn kinderen deel ik eigenlijk nooit. Niet omdat ik geheimzinnig wil doen, maar omdat ik vind dat zij later zelf mogen beslissen hoeveel van hun leven online terug te vinden is.

Mijn schoonzus denkt daar duidelijk anders over.

Het begon met een onschuldige Instagram Story

De eerste keer dat ik er echt van opkeek, was tijdens de verjaardag van mijn dochter. We hadden een gezellige middag met familie georganiseerd. Er waren cadeautjes, taart en natuurlijk veel foto’s.

De volgende ochtend scrolde ik door Instagram toen ik ineens mijn dochter voorbij zag komen. Mijn schoonzus had een Story geplaatst waarop ze samen met mijn kinderen aan tafel zat. Er stond een vrolijke tekst bij over hoe leuk het was om tante te zijn.

Ik vond het ongemakkelijk, maar besloot er op dat moment niets van te zeggen. Het was tenslotte een Story die na 24 uur weer zou verdwijnen. Bovendien wilde ik de sfeer niet verpesten.

Maar het bleef niet bij die ene foto.

Inmiddels staan mijn kinderen regelmatig op haar Instagram

Bij een volgend familiebezoek gebeurde hetzelfde. Mijn schoonzus maakte filmpjes van de kinderen die aan het spelen waren en zette die vrijwel direct online. Soms kregen ze zelfs een eigen plekje in haar Instagramfeed.

Wat het voor mij extra vervelend maakt, is dat ze behoorlijk veel volgers heeft. Haar account is openbaar en haar berichten worden door duizenden mensen bekeken. Ik weet dus helemaal niet wie de foto’s van mijn kinderen allemaal ziet.

Zelf plaats ik bewust geen herkenbare foto’s van mijn kinderen. Ik deel zelfs geen foto’s in openbare groepen of op mijn eigen sociale media. En ondertussen staan ze op het openbare account van iemand anders.

Een keer zag ik dat ze een filmpje had geplaatst waarop mijn jongste in zijn pyjama door de woonkamer rende. Het was misschien een grappig moment voor de familie, maar ik vond het helemaal niet prettig dat onbekenden dat konden bekijken.

‘Maar ik ben toch hun tante?’

Ik besloot het voorzichtig aan te kaarten. Ik stuurde haar een berichtje waarin ik uitlegde dat ik liever niet heb dat ze foto’s van de kinderen online zet.

Haar reactie stelde me eerlijk gezegd teleur.

Ze vond dat ik overdreef en begreep niet waarom ik er zo’n probleem van maakte. Ze zei dat ze hun tante was, dat ze ontzettend trots op de kinderen was en dat ze helemaal niets verkeerds bedoelde.

Ook wees ze erop dat andere familieleden hun foto’s soms ook delen.

Maar dat is voor mij helemaal niet het punt. Het gaat er niet om dat ik haar niet vertrouw of dat ik haar het plezier van foto’s maken wil afnemen. Ik wil gewoon zelf kunnen bepalen wat er met foto’s van mijn kinderen gebeurt.

Bovendien vind ik het nogal een verschil of je een foto in een familieapp stuurt of openbaar op Instagram zet.

Het vervelendste vind ik dat ik nu steeds moet opletten

Sinds dat gesprek merk ik dat ik tijdens familiegelegenheden anders naar mijn schoonzus kijk. Zodra ze haar telefoon pakt en foto’s begint te maken, vraag ik me af of die beelden straks weer online verschijnen.

Bij een familiediner zag ik haar bijvoorbeeld meerdere filmpjes maken terwijl de kinderen aan het spelen waren. Ik vroeg haar of ze die alsjeblieft niet wilde plaatsen. Ze zuchtte en zei dat ik me geen zorgen moest maken.

Toch stond er diezelfde avond weer een Story online.

Dat vond ik misschien nog wel het vervelendste. Niet alleen omdat ze mijn wens negeerde, maar ook omdat ik nu het gevoel heb dat ik voortdurend moet controleren wat er op haar account verschijnt.

Ik wil helemaal geen politieagent spelen tijdens een verjaardag of familieweekend. Ik wil gewoon ontspannen bij mijn familie kunnen zijn.

Mijn man vindt dat ik het groter maak dan nodig is

Mijn man begrijpt me ergens wel, maar vindt dat ik er niet zo zwaar aan moet tillen. Hij zegt dat zijn zus dol is op de kinderen en dat ze de foto’s alleen deelt omdat ze trots op ze is.

Hij vindt het bovendien lastig om haar erop aan te spreken. Ze hebben altijd een goede band gehad en hij wil geen ruzie binnen de familie.

Maar daardoor voel ik me soms alleen staan. Ik ben degene die er iets van moet zeggen en vervolgens ook nog als moeilijk wordt gezien.

Ik heb hem inmiddels gevraagd om duidelijk tegen zijn zus te zeggen dat we geen foto’s van de kinderen online willen. Niet alleen als ik erbij ben, maar ook wanneer hij zelf met de kinderen op bezoek gaat.

Want waarom zou mijn wens minder belangrijk zijn dan haar behoefte om leuke familiefoto’s met haar volgers te delen?

Ik wil niet dat mijn kinderen later overal terug te vinden zijn

Misschien vindt mijn schoonzus me ouderwets. Dat mag. Ik weet dat veel ouders tegenwoordig regelmatig foto’s van hun kinderen online zetten en dat iedereen daar zijn eigen keuzes in maakt.

Maar ik wil dat mijn kinderen later zelf kunnen bepalen welke foto’s van hen op internet staan. Ik wil niet dat ze op hun twaalfde ontdekken dat er jarenlang allerlei filmpjes en foto’s van hun jeugd openbaar hebben gestaan, zonder dat ze daar ooit iets over hebben kunnen zeggen.

Ik gun mijn schoonzus haar Instagram-account en haar volgers. Ik heb er ook geen moeite mee dat ze haar eigen leven deelt. Maar mijn kinderen hoeven daar geen onderdeel van te zijn.

En misschien is dat wel het moeilijkste aan deze situatie: ik wil helemaal geen ruzie met mijn schoonzus. Ik wil alleen dat ze begrijpt dat haar enthousiasme op Instagram niet automatisch betekent dat ze toestemming heeft om mijn kinderen online te zetten.

Voorlopig heb ik besloten dat ik haar daar iedere keer op zal blijven aanspreken. Ook als dat ongemakkelijk wordt. Want als ik als moeder niet aangeef waar mijn grens ligt, wie doet het dan?