‘Deze jongensnaam is een feest om te hebben als kind, maar klinkt voor een volwassen vent compleet gestoord’

‘Ik heb het altijd een bijzondere vorm van ironie gevonden: sommige namen zijn gemaakt voor kinderen, maar totaal ongeschikt voor het leven daarna. Als kleuter zijn ze schattig, stoer of grappig — maar zodra je eenmaal werkt, belastingen betaalt en IKEA-kasten in elkaar zet, veranderen ze in iets onhandigs, ongemakkelijks of ronduit absurd.

Een perfect voorbeeld daarvan is de naam Beer.

Als kind is Beer een gouden naam

Voor een klein jongetje is de naam Beer een droom. Een naam die stoer klinkt, makkelijk te onthouden is en precies de juiste mix heeft van schattig en sterk.

Op de kinderopvang werkte het fantastisch. De juffen glimlachten zodra ze het lijstje voorlazen:

• “Daan, Mila, Sophie… en Beer!”

Andere kinderen vonden hem meteen cool. Wie wil er nou niet met iemand spelen die letterlijk Beer heet? Hij won iedere variant van tikkertje zonder moeite — al was het maar omdat iedereen wilde zeggen dat ze “door Beer waren getikt”.

Op kinderfeestjes was hij automatisch het hoogtepunt. Ouders vonden het grappig, kinderen vonden het stoer. En als hij zijn knuffel liet zien – uiteraard een teddybeer – was de cirkel helemaal rond.

Maar dan komt de volwassen realiteit

Soms worden kindernamen niet ouder. De jaren wel, maar de naam blijft stilletjes achter in de zandbak. En dan komt het moment dat Beer geen zes meer is, maar zesentwintig.

En dan beginnen de problemen:

• Je belt een verzekering en moet zeggen: “Met Beer.”

• Je stelt je voor tijdens een sollicitatiegesprek.

• Je staat op een bruiloft, in pak, met een glas champagne, en iemand vraagt:
  “En hoe heet jij?”

• Je moet je naam spellen bij officiële instanties, en ze vragen voor de zekerheid:
  “Is dit uw roepnaam of… bedoelt u echt Beer?”

De stiltes zijn bijna tastbaar. Soms hoor je letterlijk hoe iemand achter zijn telefoon probeert niet te lachen.

De naam werkt tegen je zodra je serieus wilt zijn

Een volwassen man die Beer heet, loopt constant tegen dezelfde dingen aan:

• Mensen denken dat het een bijnaam is.

• Collega’s maken flauwe grapjes: “Heb je al winterslaap?”

• Nieuwe klanten lachen ongemakkelijk en twijfelen of je een grap maakt.

• Je eigen e-mailadres voelt als een mop die nooit stopt:
  beer.achternaam@bedrijf.nl

En dan zijn er nog de situaties waarin de naam ongemakkelijk wordt op manieren die niemand als kind had kunnen voorspellen.

“In de bijlage vindt u de offerte. Met vriendelijke groet, Beer.”
Dat leest gewoon niet lekker.

Moet je zo’n naam dan veranderen?

Dat lijkt makkelijk: kies een andere naam, probleem opgelost.
Maar zo simpel is het niet. Je hebt gewoon je hele leven een babynaam, zegt maar… Ik vind daar wat van. Maar goed, ik hou wijs mijn mond als ik weer een moeder tegenkom die haar kind zo genoemd heeft…’