Dit antwoord op een gewone vraag laat je als ouder zien dat je kind niet lekker in zijn vel zit

Kinderen vertellen niet altijd uit zichzelf hoe ze zich voelen. Soms merk je als ouder dat er iets aan de hand is, maar weet je niet precies wat. Je kind is sneller boos, trekt zich vaker terug of heeft minder plezier in dingen die het vroeger leuk vond.

Ook de manier waarop je kind antwoord geeft op alledaagse vragen, kan je aan het denken zetten. Vraag je bijvoorbeeld: ‘Wat zullen we vandaag eens gaan doen?’ en krijg je steeds hetzelfde antwoord: ‘Het maakt mij niet uit’?

Natuurlijk hoeft dat niets te betekenen. Maar als je kind steeds vaker nergens een voorkeur voor lijkt te hebben of nergens enthousiast van wordt, is het goed om eens verder te kijken.

Waarom ‘het maakt mij niet uit’ soms meer betekent dan je denkt

Niet ieder kind vindt het makkelijk om te kiezen. Sommige kinderen laten de beslissing liever aan hun ouders over. Maar soms zit er meer achter een onverschillige reactie.

Je kind kan bijvoorbeeld:

• Bang zijn om de verkeerde keuze te maken.
• Het lastig vinden om te vertellen wat het zelf graag wil.
• Zich onzeker voelen over de eigen mening.
• Moe of overprikkeld zijn.
• Minder plezier beleven aan activiteiten die het vroeger leuk vond.

Vooral dat laatste is iets om op te letten. Vroeg je kind vroeger regelmatig of jullie naar de speeltuin konden, koekjes gingen bakken of een vriendje konden uitnodigen? En lijkt het nu steeds vaker nergens zin in te hebben? Dan kan het helpen om te onderzoeken hoe je kind zich voelt.

Eén uitspraak is geen reden tot paniek. Het gaat vooral om veranderingen die je langere tijd opmerkt.

Deze signalen kunnen erop wijzen dat je kind niet lekker in zijn vel zit

Soms vertellen kinderen niet rechtstreeks dat ze verdrietig of ongelukkig zijn. Ze weten misschien zelf niet goed wat er aan de hand is of vinden het moeilijk om hun gevoelens onder woorden te brengen.

Let daarom ook op andere veranderingen in het gedrag van je kind.

Dit zijn signalen om in de gaten te houden:

• Je kind heeft minder plezier. Activiteiten waar het vroeger enthousiast van werd, lijken het niet meer te interesseren.
• Je kind trekt zich vaker terug. Het speelt minder met vriendjes of zoekt minder contact met anderen.
• Je kind is sneller boos. Kleine teleurstellingen leiden vaker tot driftbuien of irritatie.
• Je kind praat negatief over zichzelf. Het zegt bijvoorbeeld dat het toch niets goed kan doen of dat niemand op hem zit te wachten.
• Je kind vraagt minder snel om hulp. Ook als iets niet lukt, houdt het zijn gevoelens of problemen liever voor zichzelf.
• Je kind verandert in zijn dagelijkse gedrag. Denk aan anders slapen, minder eetlust of vaker lichamelijke klachten zonder duidelijke verklaring.

Deze signalen kunnen verschillende oorzaken hebben. Denk aan vermoeidheid, problemen op school, ruzie met vriendjes of spanning. Ze betekenen dus niet automatisch dat je kind ongelukkig is. Wel kunnen ze een aanleiding zijn om wat extra aandacht te geven aan hoe het gaat.

Het verschil tussen geen voorkeur hebben en nergens meer zin in hebben

Er is een belangrijk verschil tussen een kind dat gemakkelijk meegaat met anderen en een kind dat steeds minder plezier lijkt te beleven aan het dagelijks leven.

Sommige kinderen vinden het gewoon fijn als hun ouders bepalen wat er die middag gebeurt. Ze hebben geen sterke voorkeur en vinden verschillende activiteiten prima. Dat is heel normaal.

Anders wordt het wanneer je kind vroeger zelf met ideeën kwam, maar nu nauwelijks nog belangstelling toont. Misschien wil het niet meer afspreken met vriendjes, heeft het geen zin meer in een favoriete hobby of reageert het nauwelijks enthousiast op een uitje.

Let vooral op wat er veranderd is. Is je kind altijd al makkelijk geweest met kiezen, of is het gedrag pas de laatste tijd ontstaan? Dat verschil kan je helpen om beter te begrijpen wat er speelt.

Zo kun je je kind helpen als het steeds ‘het maakt mij niet uit’ zegt

Merk je dat je kind weinig initiatief neemt of moeilijk kan aangeven wat het wil? Dan kun je thuis een paar dingen proberen.

1. Geef twee concrete keuzes

Een open vraag als ‘Wat wil je vandaag doen?’ kan lastig zijn. Vraag liever: ‘Zullen we naar het bos of thuis een spelletje doen?’ Zo maak je kiezen overzichtelijker.

2. Vraag door zonder druk te zetten

Als je kind zegt dat het niet uitmaakt, hoef je niet meteen met allerlei andere voorstellen te komen. Je kunt rustig vragen: ‘Vind je allebei leuk, of heb je eigenlijk nergens zin in?’

3. Benoem wat je opvalt

Zeg bijvoorbeeld: ‘Ik merk dat je de laatste tijd vaak zegt dat het je niet uitmaakt. Klopt het dat je wat minder zin hebt in dingen?’ Zo geef je je kind de kans om te vertellen wat er speelt, zonder alvast een conclusie te trekken.

4. Maak ruimte voor minder leuke gevoelens

Probeer niet meteen alles op te lossen. Als je kind vertelt dat het verdrietig is of ergens tegenop ziet, luister dan eerst. Je hoeft niet direct met een oplossing te komen om je kind te helpen.

5. Breng samen tijd door

Je hoeft niet steeds een bijzonder uitje te organiseren. Samen koken, wandelen of een spelletje spelen kan een rustig moment bieden om met elkaar te praten. Sommige kinderen vertellen bovendien makkelijker iets tijdens een activiteit dan wanneer je ze recht tegenover je vragen stelt wat er aan de hand is.

Wanneer moet je je zorgen maken?

Ieder kind heeft weleens een dag waarop het nergens zin in heeft. Ook verveling, vermoeidheid en een gebrek aan enthousiasme horen bij het opgroeien.

Het is verstandig om extra alert te zijn als je kind langere tijd somber lijkt, steeds minder plezier ervaart of zich duidelijk anders gedraagt dan voorheen. Zeker wanneer het zich terugtrekt, negatief over zichzelf praat of problemen krijgt met slapen, eten of contact met anderen, is het goed om verder te kijken.

Maak je je zorgen of beïnvloedt het gedrag het dagelijks leven van je kind? Bespreek dit dan met de huisarts of jeugdarts.

Uiteindelijk gaat het niet om de woorden ‘het maakt mij niet uit’ alleen. Het gaat erom of je kind nog plezier ervaart, zichzelf durft te uiten en zich prettig voelt. Soms betekent de uitspraak precies wat je kind zegt. Maar als je merkt dat er meer veranderd is, kan een rustig gesprek een eerste stap zijn om te ontdekken wat je kind nodig heeft.