‘De juf van mijn kind vindt het nodig om commentaar te leveren op haar originele voornaam’

Toen ik zwanger was van mijn dochter, wist ik één ding zeker: ik wilde haar een naam geven die bijzonder was. Geen naam die je drie keer in elke klas tegenkomt, maar een naam met een eigen karakter. Zo kwamen we uit bij Mindi. Voor ons was het liefde op het eerste gezicht. Vrolijk, vriendelijk, uniek en perfect passend bij het kindje dat we verwachtten.

Jaren later staat Mindi inmiddels op de basisschool. Ze is een vrolijk, slim en gevoelig meisje dat trots is op wie ze is. Althans, dat was ze altijd als het over haar naam ging.

Totdat haar juf besloot daar iets van te vinden.

Tijdens een gesprek op school maakte de juf een opmerking over Mindi’s voornaam. Ze zei dat ze de naam “wel heel bijzonder” vond en vroeg zich hardop af waarom wij daarvoor hadden gekozen. Op zichzelf lijkt dat misschien onschuldig, maar de toon en de manier waarop het werd gebracht voelden voor mij allesbehalve neutraal. Het klonk alsof onze keuze ter discussie werd gesteld.

Wat mij vooral stoorde, was dat dit gebeurde waar mijn dochter bij was.

Kinderen horen veel meer dan volwassenen soms denken. Sindsdien heeft Mindi mij meerdere keren gevraagd waarom haar naam anders is dan die van haar klasgenoten. Ze vroeg zelfs of haar naam soms raar is. Dat brak mijn hart.

Want nee, haar naam is niet raar.

Een naam is vaak het eerste cadeau dat ouders hun kind geven. Daar zit liefde, aandacht en betekenis achter. Natuurlijk hoeft niet iedereen dezelfde smaak te hebben. Maar er is een groot verschil tussen iets persoonlijk niet mooi vinden en het nodig vinden om daar opmerkingen over te maken tegenover een kind.

Een leerkracht heeft een bijzondere positie. Kinderen kijken tegen hun juf of meester op. Hun woorden hebben gewicht. Juist daarom verwacht ik dat een leerkracht zorgvuldig omgaat met opmerkingen over zaken waar een kind geen invloed op heeft, zoals uiterlijk, afkomst of inderdaad een voornaam.

Ik begrijp best dat Mindi geen alledaagse naam is. Dat was ook precies de bedoeling. Maar originaliteit zou geen uitnodiging moeten zijn voor kritiek. Integendeel. We zouden kinderen juist moeten leren dat verschillen iets positiefs zijn.

Originele meisjesnaam

Wat mij het meest teleurstelt, is dat een volwassene blijkbaar niet heeft stilgestaan bij het effect van haar woorden. Voor haar was het misschien een terloopse opmerking. Voor mijn dochter werd het een reden om aan zichzelf te twijfelen.

En dat vind ik onacceptabel.

Mindi is Mindi. Haar naam is onderdeel van haar identiteit, van wie zij is. Ik wil dat ze trots blijft op haar eigenheid en leert dat ze zich nooit hoeft aan te passen aan wat anderen normaal vinden.

Dus nee, ik heb geen spijt van de naam die wij hebben gekozen. Wel vind ik het jammer dat een juf het nodig vond om daar commentaar op te leveren.

Sommige meningen kun je namelijk beter gewoon voor jezelf houden.